Текст песни Joost van Dijk - Ander Jasje
На этой странице находится текст песни Joost van Dijk - Ander Jasje, а также перевод песни и видео или клип.
|
Andere mensen hebben goden maar die zijn bij mij verboden In mijn wereld zijn geen doden dus de hemel is failliet Ieder heeft het eeuwig leven ook al moeten we soms even onze mensenjas afgeven echt verdwijnen doen we niet Oké, m’n lichaam kan wel sterven als een snoepje kan bederven maar in mijn steen mag je dan kerven hij is nog lang niet heengegaan Want de allermooiste mop is dat het leven net als drop is als het uitgekauwd en op is blijft de smaak nog wel bestaan Dan zoek ik een ander jasje en heet ik misschien wel Basje Of ik maak een sierlijk pasje als een mooie ooievaar Of ik wordt een groepje bomen of een koe, zo’n hele slome die alleen maar staat te dromen of een grote adelaar Misschien dat ik wel les ga geven en mijn meester zal dan beven want in zijn volgend leven zit hij bij mij in de klas als een kind dat zit te zweten omdat hij het antwoord niet zou weten Maar dan zal ik nooit vergeten dat ik vroeger ook zo was Maar ik ben weer aan het dwalen 'K wilde enkel maar verhalen dat ik zelf wel kan bepalen wat mijn eigen waarheid is Wat van mij is is van mij en kun jij daar niet bij houd je mond dan en wees blij dat ik ik ben en dit keer niet jij |
У других людей есть боги
но они мне запрещены
В моём мире нет мёртвых
поэтому рай обанкротился
У всех есть вечная жизнь
хотя иногда нам приходится
на мгновение сбрасывать свою человеческую одежду
мы на самом деле не исчезаем
Хорошо, моё тело может умереть
как конфета может испортиться
но вы можете вырезать на моём камне
это ещё далеко не конец
Потому что самая прекрасная шутка в том, что
жизнь подобна лакрице
когда её пережевать и съесть
вкус всё ещё остаётся
Тогда я ищу другую куртку
и, может быть, меня назовут Басье
Или я сделаю грациозный шаг
как прекрасный аист
Или я стану группой деревьев
или коровой, одной из тех очень медлительных,
которые просто стоят там и мечтают
или большим орлом
Может быть, я начну преподавать
и мой учитель будет дрожать тогда
потому что в своей следующей жизни
он будет в моём классе
как ребёнок, потеющий
потому что он не знает ответа
Но тогда я никогда не узнаю Забудь,
что я тоже когда-то была такой.
Но я снова скитаюсь.
Мне нужны были только истории,
чтобы я могла сама решать, в чём моя правда.
Что моё, то моё.
И если ты не можешь с этим смириться,
то заткнись и радуйся,
что я — это я,
и на этот раз —
а не ты.