Текст песни Зміцер Бартосік - Віленскі кот
На этой странице находится текст песни Зміцер Бартосік - Віленскі кот, а также перевод песни и видео или клип.
|
Віленскі кот Мне б нарадзіцца шэрым віленскім катом Такою ж шэрай восеньскай гадзінай, Каб быць прыродным, паўнапраўным і адзіным Тых пляцаў, вуліцаў, дамоў гаспадаром. Майго сусвету мне хапала бы штодня, Каб і да смерці ім не надзівіцца Ад Пагулянкі да далёкага Звярынца, Дзе кожнае гарышча - нераскрыты скарб. Мае двуногія нявольныя сябры Прыгожа й свабодна б жыць не заміналі. Я б харчаваўся толькі у «Чырвоным Штралі», А ўлетку лена спаў на Замкавай гары. У сакавіку б распачынаў такі канцэрт, Што ўсе пародныя, дагледжаныя коткі Збягаліся б ад Добрай Рады да Ліпоўкі, Каб паспытаць мой не абы-які імпэт. Мне невядомы быў бы чалавечы жах Ад акупанцкіх крокаў патруля начнога. Перабягаў бы ім апошнюю дарогу, Бы цень знікаючы ў Антокальскіх дварах. Свой вольны век пражыўшы нібы лорд, Я б змог аднойчы без стагнанняў недарэчных На могілках старых любімага Зарэчча Залегчы, каб сустрэць апошні свой усход. З. Бартосік. |
Вилна Кэт
Я был бы рожден серой Вилной кошкой
Такие серые осенние часы,
Быть естественным, полным и равномерным
Звуки, улицы, лорд дома.
Моя вселенная у меня будет ежедневно,
До смерти они не надуваются
От пагула до далекой Менарка,
Где каждый чердак - нераскрытое сокровище.
Имеет друзей
Красиво и свободно живут не вмешиваться.
Я бы только съел только в «Red Lasts»
И Лена Летние спала на замке холма.
В марте B начинается такой концерт
Что все камни ухоженные кошки
Исчезнет от рада листву,
Попробовать меня не как поражение.
Мне было неизвестно человеческому ужасу
От препятствийных шагов ночного патруля.
Я одолжу их последнюю дорогу
Будет тень исчезнуть в антонических дворах.
Его свободный век жил, как Лорд,
Я бы мог однажды без застоя неуместно
На кладбище старого любимого района
Лежал, чтобы встретиться с востом последнего.
С. Бартосик.