Текст песни Ruben Haxverdyan - Сардостаин
На этой странице находится текст песни Ruben Haxverdyan - Сардостаин, а также перевод песни и видео или клип.
|
Երեկոն սենյակիս պատերին Ծուռումուռ ստվերներ է գցում, Հեռացող քայլերի արձագանք կա Դատարկ փողոցում: Մեկ լսվում են նրանք, մեկ էլ ոչ. Արդյոք ու՞ր են գնում: Մենք բոլորս հյուրեր ենք անկոչ Այս դատարկ աշխարհում: Սենյակում, որտեղ ես եմ ապրում, Կան ուրիշ տարօրինակ էակներ, Բայց նրանք երբեք չեն խանգարում, Երբեք չեն խանգարում ինձ ապրել: Կա մկնիկ որ շաքար է սիրում և ունի ընտանիք, Եվ կատու, որը սիրահարվում ու փախչում է տանից: Կա մի սարդ, որ սիրում է կախվել փոշոտ առաստաղից, Եվ մեկ-մեկ զրուցում է ինձ հետ տանջող հոդացավից: Երեկոն սենյակիս պատերին Ծուռումուռ ստվերներ է գցել, Ես սարդիս հետ իմ առաստաղի Որոշել եմ կախվել... Որոշել եմ կախվել հենց էնպես, Առանց լուրջ պատճառի: Փաթաթվել հուշերիս թևերին Ու ոռ |
Երեկոն սենյակիս պատերին
Ծուռումուռ ստվերներ է գցում,
Հեռացող քայլերի արձագանք կա
Դատարկ փողոցում:
Մեկ լսվում են նրանք, մեկ էլ ոչ.
Արդյոք ուր են գնում:
Մենք բոլորս հյուրեր ենք անկոչ
Այս դատարկ աշխարհում:
Սենյակում, որտեղ ես եմ ապրում,
Կան ուրիշ տարօրինակ էակներ,
Բայց նրանք երբեք չեն խանգարում,
Երբեք չեն խանգարում ինձ ապրել:
Կա մկնիկ որ շաքար է սիրում եւ ունի ընտանիք,
Եվ կատու, որը սիրահարվում ու փախչում է տանից:
Կա մի սարդ, որ սիրում է կախվել փոշոտ առաստաղից,
Եվ մեկ-մեկ զրուցում է ինձ հետ տանջող հոդացավից:
Երեկոն սենյակիս պատերին
Ծուռումուռ ստվերներ է գցել,
Ես սարդիս հետ իմ առաստաղի
Որոշել եմ կախվել ...
Որոշել եմ կախվել հենց էնպես,
Առանց լուրջ պատճառի:
Փաթաթվել հուշերիս թեւերին
Ու ոռ